Deriyi ve saçları, kılları, tırnaklan harap eden bitkisel klorofilsiz mantarların meydana getirdiği bir hastalıktır. Kellik vücudun hemen her bölgesinde görülebilir. Daha çok başta saçlarda dikkati çeker.

Kel, aslında bir çocuk hastalığıdır. Süt çocuğu çağındayken bile görülebilir. Bu hastalık kendi haline bırakıldığında iyi olmaz. Giderek bütün başa yayılır, önce sarı bir kabuk meydana getirir, sonra da girintili çıkıntılı yaralar halinde saçsız bir baş ortaya çıkarır.
Özellik taşıyan kellik kabuklu yaralarına tıp dilinde godet adı verilir.

Yaralar önce derideki bir sıyrık ve yaraya oturan, tabiatta belki de her yerde bulunabilen mantarların derinin yüzüne yerleşmesi ile başlar.
Önce küçük bir kırmızılıkla kendini gösterir sonra da ufak bir sivilce çıkar. Hastalığa, bu sivilce içinden alınacak sıvıya bakılarak teşhis konulabilir. Kellikte her kılın dibi parazit dolar. Bu parazit derinin diplerine girerek başın kepeklenmesi, derinin incelmesine ve oyukların doğmasına yol açarlar. Kellik hastalığının meydana getirdiği koku da hastalığın teşhisine yeterlidir. Kellikte kıllar, saçkırandakinin aksine tamamen yok olur.

Kellikten Korunma Yolları

Kellikten korunmak için başta gelen şart temizliktir. Kelliğin tedavisi uzun ve zordur. Tedavi için cıvalı merhemler ve alkolle bir misli sulandırılmış tentürdiyot kullanılır. Işın tedavisi de bu hastalıkta çok kullanılır.
Kelliğe yakalanan çocuk, hastalık geçinceye kadar okula gönderilmemelidir.
Bazı hallerde genç yaşlarda başlayan saç dökülmelerinin kellikle ilgisi yoktur.